Ponieważ większość z nas nie miała ochoty oglądać kolejnego muzeum rewolucji w tym tygodniu, nakłoniliśmy przewodniczkę, żeby zabrała nas na najbliższy rynek. Chcieliśmy się nieco odprężyć tym bardziej, że było to nasze ostatnie popołudnie w tym pięknym miasteczku. Chcieliśmy raz jeszcze spotkać tych wszystkich sympatycznych ludzi, odwiedzić choć część zakątków, które na zawsze będą się nam pozytywnie kojarzyć. Po długim spacerze udaliśmy się do naszej ulubionej restauracji na wystawną i pyszną kolację. Ja nie mogłam towarzyszyć przyjaciołom do końca biesiady, ponieważ musiałam położyć córeczkę do łóżka.
Na drugi dzień mieliśmy rozpocząć powrót do domu. Ja obawiałam się, że mała nie będzie w stanie rozpocząć podróży o piątej rano, ponieważ nie była przyzwyczajona do wstawania tak wcześnie. Na szczęście o świcie nie było żadnych kłopotów z obudzeniem córeczki. Widocznie tak była podekscytowana kolejną podróżą, że miała płytki sen. I przyznam się szczerze, że to ona jako pierwsza powitała dzień.
Kategoria: po pracy Tagi: córka, dzieci, dziewczynka, malutka, spacer
Tajny agent Tajne/poufne